අභ්යවකාශය කියන්නේ අපේ හිතාගන්නවත් බැරි තරම් විශාල තැනක්. විශ්වයේ තියෙන මේ දැවැන්ත බව පරිගණක ක්රීඩා වලදී නිර්මාණය කරන එක ක්රීඩා සංවර්ධකයන්ට ලොකු අභියෝගයක් වෙලා තියෙනවා. ඇත්තටම අභ්යවකාශයේ තියෙන දුර ප්රමාණයන් කොච්චරද කියනවා නම්, අපේ ළඟම තියෙන තාරකාවට යන්න පවා වර්තමාන තාක්ෂණයෙන් දහස් ගණන් අවුරුදු ගත වෙනවා. ඒ නිසා ක්රීඩා වලදී මේ දුර ප්රමාණයන් යථාර්ථවාදීව පෙන්වන්න ගියොත් ක්රීඩකයන්ට ඒක හරිම කම්මැලි වැඩක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා තමයි සංවර්ධකයන් විවිධ තාක්ෂණික ක්රම භාවිතා කරලා අභ්යවකාශයේ විශාල බව දැනෙන විදිහට ක්රීඩා නිර්මාණය කරන්නේ.
තාරකා භෞතික විද්යාඥ ආචාර්ය ජෙෆ්රි බෙනට් පෙන්වා දෙන විදිහට, චිත්රපට සහ ක්රීඩා වලදී බොහෝ විට අභ්යවකාශයේ පරිමාණයන් වැරදියට තමයි පෙන්වන්නේ. උදාහරණයක් විදිහට, ග්රහක පටියක තියෙන ග්රහක එකිනෙක ගැටෙන්නේ නැතුව මග හැරලා යන්න අභ්යවකාශ යානා වලට ලොකු සටනක් කරන්න ඕනේ කියලා පෙන්වුවත්, ඇත්තටම ග්රහක අතර තියෙන දුර ප්රමාණය කිලෝමීටර් ලක්ෂ ගණනක් වෙනවා. ඒ නිසා අහම්බෙන් ග්රහකයක ගැටෙනවා කියන එක හරිම දුර්ලභ දෙයක්. මේ වගේ දේවල් ක්රීඩා වලදී පෙන්වන්නේ ක්රීඩාව වඩාත් උද්යෝගිමත් කරන්නයි.
අවසාන වශයෙන්, ක්රීඩා සංවර්ධකයන්ට තියෙන ලොකුම ගැටලුව තමයි අභ්යවකාශයේ තියෙන අනන්ත බව සහ ක්රීඩකයෙකුට පහසුවෙන් ගමන් කරන්න පුළුවන් පරිසරයක් අතර සමතුලිතතාවයක් පවත්වා ගැනීම. අභ්යවකාශය විශාල බව දැනෙන්නත් ඕනේ, ඒ වගේම ක්රීඩකයාට ඒක ඇතුලේ ගමන් කරන එක වෙහෙසකර වෙන්නත් හොඳ නැහැ. මේ නිසා තමයි අභ්යවකාශ ක්රීඩා වලදී තාත්වික බව සහ විනෝදය අතර නිරන්තරයෙන්ම ගැටුමක් ඇති වෙන්නේ.

Discussion & Feedback