ප්‍රයිම් වීඩියෝ ඔස්සේ නිකුත් වුණු ගැල් ගැඩොට් රඟපාන ‘ද රනර්’ චිත්‍රපටය ගැන මේ දවස්වල සිනමා ලෝකයේ ලොකු කතාබහක් ඇතිවෙලා තියෙනවා. මේ කතාවේ තියෙන්නේ තමන්ගේ පුතාව පැහැරගෙන ගිය අපරාධකරුවෙක් එක්ක තනිවම සටන් කරන නීතිඥවරියක් ගැන. දුරකථන ඇමතුමක් හරහා සිදුවන මේ අභියෝගාත්මක ගමන ඇත්තටම මුලදී නම් හරිම කුතුහලයක් දැනෙන විදිහට තමයි නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ. හැබැයි චිත්‍රපටය ඉදිරියට යද්දී මේ කතාවේ තියෙන වේගය සහ උද්යෝගය ටිකෙන් ටික අඩු වෙනවා කියලා තමයි විචාරකයෝ නම් කියන්නේ.
ගැල් ගැඩොට් ඇගේ රංගනය උපරිමයෙන් ලබා දුන්නත්, චිත්‍රපටයේ තිර රචනය සහ අධ්‍යක්ෂණය ඒ තරමටම සාර්ථක වෙලා නැහැ. අධ්‍යක්ෂ කෙවින් මැක්ඩොනල්ඩ් විවිධ දෘශ්‍ය ශිල්පීය ක්‍රම පාවිච්චි කරලා චිත්‍රපටය රසවත් කරන්න උත්සාහ කළත්, ඒ කිසිවක් ප්‍රේක්ෂකයාගේ හිතට දැනෙන විදිහට ගොඩනැගෙන්නේ නැහැ. විශේෂයෙන්ම ඩැනී බොයිල්ගේ චිත්‍රපටවල තියෙන ඒ අපූරු ශෛලිය අනුකරණය කරන්න ගිහින් චිත්‍රපටය තවත් දුර්වල වෙලා තියෙනවා. ඇත්තටම කිව්වොත්, මේ වගේ තේමාවක් තියෙන වෙනත් චිත්‍රපට එක්ක බලද්දී ‘ද රනර්’ කියන්නේ මතකයේ රැඳෙන තරමේ නිර්මාණයක් නෙවෙයි.
කතාවේ ආරම්භය නම් හරිම ආකර්ෂණීයයි. නීතිඥවරියක් තමන්ගේ පුතාව බේරගන්න කරන මේ අරගලය ඇතුළේ තියෙන පීඩනය හොඳින් දැනෙනවා. හැබැයි චිත්‍රපටය පුරාම එකම විදිහේ දේවල් සිද්ධ වෙන නිසා ප්‍රේක්ෂකයාට ටිකක් කම්මැලි ගතියක් දැනෙන්න පුළුවන්. ඔබත් මේ වගේ ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටවලට කැමති කෙනෙක් නම්, මේක බලලා ඔබේම අදහසක් ගන්න පුළුවන්. හැබැයි ලොකු බලාපොරොත්තු තියාගෙන නම් බලන්න එපා කියලයි බොහෝ දෙනා කියන්නේ.
Discussion & Feedback