අද කාලේ අන්තර්ජාලය සහ ලෙටර්බොක්ස් (Letterboxd) වගේ වේදිකා නිසා ඕනෑම කෙනෙකුට චිත්රපටයක් ගැන විචාරයක් ලියන්න පුළුවන් වෙලා තියෙනවා. හැබැයි මේ ගැන ප්රසිද්ධ අධ්යක්ෂක ක්රිස්ටෝපර් නෝලන් නම් ඉන්නේ ලොකු කලකිරීමකින්. නෝලන් කියන විදිහට අද ඉන්න ගොඩක් ආධුනික විචාරකයින් හිතාගෙන ඉන්නේ චිත්රපටයක තියෙන කතාන්දර ගොඩනැගීමේ ක්රමවේදයන් හෝ තාක්ෂණික පැති තමන්ට අඳුනගන්න පුළුවන් නම්, ඒ චිත්රපටය අසාර්ථකයි කියලා. ඒක ඇත්තටම ලොකු වැරදි වැටහීමක් කියලයි ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ.
චිත්රපටයක චරිතයක් ප්රේක්ෂකයාට සමීප කරවන්න අධ්යක්ෂකවරයෙක් යම් යම් උපක්රම පාවිච්චි කරනවා. නෝලන් කියන්නේ ඒ උපක්රමය ප්රේක්ෂකයාට තේරුණා කියලා ඒක අසාර්ථක වෙන්නේ නැහැ කියලයි. හොලිවුඩ් සිනමාව පසුගිය වසර සියය පුරාම ගොඩනගා ගත්තු පොදු සිනමා භාෂාවක් තියෙනවා. ඒ භාෂාවේ නීති රීති සහ සම්ප්රදායන් තියෙනවා. අධ්යක්ෂකවරුන් මේ දේවල් පාවිච්චි කරන්නේ ප්රේක්ෂකයාට කතාව හොඳින් දැනෙන්නයි. ඒ නිසා යම් දෙයක් හඳුනාගන්න පුළුවන් වුණා පලියට ඒකේ වටිනාකම නැති වෙන්නේ නැහැ.
මේ දවස්වල ලෝකය පුරාම කතාබහට ලක්වෙන නෝලන්ගේ අලුත්ම නිර්මාණය වන ‘ද ඔඩිසි’ (The Odyssey) චිත්රපටයත් මේ වගේ සම්ප්රදායික කතාන්දර රටාවක් තමයි අනුගමනය කරන්නේ. මේ චිත්රපටය දැනටමත් ලොකු ආදායමක් ලබමින් ප්රේක්ෂක සහ විචාරක ප්රතිචාර ඉතා ඉහළින් ලබාගන්න සමත් වෙලා තියෙනවා. කොහොම වුණත්, නෝලන් අවධාරණය කරන්නේ සිනමාව කියන්නේ හුදෙක් තාක්ෂණික උපක්රම අඳුනගැනීමක් නෙවෙයි, ඒ කතාන්දරය ප්රේක්ෂකයාට දැනෙන ආකාරය තේරුම් ගැනීම බවයි.

Discussion & Feedback