බිල් වොටර්සන්ගේ ‘කැලවින් සහ හොබ්ස්’ කාටූන් මාලාව කියන්නේ ලෝකයම ආදරය කරන අපූරු නිර්මාණයක්. මේ කතාවේ එන කැලවින් කියන පුංචි පිරිමි ළමයා සහ ඔහුගේ කොටියා වන හොබ්ස්ගේ වික්රමාන්විතයන් දරුවන්ට වගේම වැඩිහිටියන්ටත් ලොකු ආදර්ශයක් ලබා දෙනවා. සාමාන්ය කාටූන්වලට වඩා වෙනස් විදිහට, මේ කතාවේ ගැඹුරු ජීවන අත්දැකීම් සහ දරුවෙකුගේ මනෝභාවයන් ඉතාම සංවේදීව නිරූපණය කරලා තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම 1987 වසරේ පළවුණු ‘බේබි රැකූන්’ කතා මාලාව අදටත් පාඨකයන්ගේ දෑසට කඳුළු ගෙනෙන තරම් හද කම්පා කරවන එකක්.
මේ කතාවේදී කැලවින් සහ හොබ්ස් තුවාල වුණු පුංචි රැකූන් පැටියෙක්ව බේරගන්න උත්සාහ කරනවා. නමුත් අවසානයේදී ඒ සතා මියයන විට, මරණය කියන දේ දරුවෙකුගේ සිතට කොයිතරම් බලපෑමක් කරනවාද කියලා මෙයින් ඉතාම පැහැදිලිව පෙන්වා දෙනවා. ජීවිතයේ අනිත්ය බව සහ මරණය හමුවේ දරුවෙකුට දැනෙන බිය, වේදනාව සහ ප්රශ්න කිරීම් මේ කාටූන් පෙළ හරහා ඉතාම සියුම්ව විග්රහ කරනවා. කැලවින්ගේ මව ඔහුට පවසන පරිදි, ජීවිතය කියන්නේ චක්රයක් බවත්, අපට තේරුම් ගන්න බැරි දේවල් ලෝකයේ ඕනෑ තරම් තියෙන බවත් මෙයින් අපට කියා දෙනවා.
අවසානයේදී මේ කතාව අපට උගන්වන්නේ ජීවිතය ඉතාම කෙටි සහ අස්ථිර එකක් බවයි. අපිට තියෙන සීමිත දැනුමෙන් උපරිම හොඳ දේ කරමින්, ලැබෙන දේ දරාගෙන ජීවත් වෙන්න ඕන කියන පණිවිඩය මේ කාටූන් මාලාව හරහා ඉතාම අලංකාරව ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා. අවුරුදු 39ක් ගත වුණත්, මේ කතාවේ තියෙන ගැඹුරු අර්ථය අදටත් අපේ ජීවිතවලට කොයිතරම් නම් සමීපද කියලා ඔබටත් හිතෙනවා ඇති.
Discussion & Feedback