අපි හැමෝම ෆැන්ටසි චිත්‍රපට බලන්න ගොඩක් ආසයිනේ. හැබැයි සාමාන්‍යයෙන් ෆැන්ටසි කිව්වම අපේ ඔළුවට එන්නේ ලෝඩ් ඔෆ් ද රින්ග්ස් වගේ එකම ජාතියේ කතා. ඒත් ඇත්තටම හොඳ ෆැන්ටසි චිත්‍රපටයක් කියන්නේ හුදෙක් ලස්සන දර්ශන තියෙන එකක් විතරක් නෙවෙයි. ඒ ලෝකයේ තියෙන නීති රීති, ඉතිහාසය සහ සංස්කෘතිය හරහා ප්‍රේක්ෂකයාට ඒ ලෝකය ඇතුළේ ජීවත් වෙනවා වගේ හැඟීමක් ඇති කරන්න ඕනේ. මේ වගේ අපූරු ලෝක නිර්මාණයක් කරපු චිත්‍රපට කිහිපයක් ගැන තමයි අද අපි කතා කරන්නේ.
මේ අතරින් ‘ද ඩාර්ක් ක්‍රිස්ටල්’ (The Dark Crystal) චිත්‍රපටය විශේෂයි. මොකද ඒකේ කිසිම මනුස්ස චරිතයක් නැතුව සම්පූර්ණයෙන්ම පාවිච්චි කරලා තියෙන්නේ පපෙට් හෙවත් රූකඩ කලාව. ඒ වගේම හයාඕ මියාසාකිගේ ‘නවුසිකා ඔෆ් ද වැලි ඔෆ් ද වින්ඩ්’ (Nausicaä of the Valley of the Wind) චිත්‍රපටය පරිසරය සහ මිනිසා අතර තියෙන බැඳීම ගැන අපූරු පණිවිඩයක් දෙනවා. මේ චිත්‍රපටවල තියෙන විශේෂත්වය තමයි, ඒ ලෝක හදලා තියෙන්නේ හරිම තාත්වික විදියට. ඒ කියන්නේ කතාව පටන් ගන්න කලිනුත් ඒ ලෝක තිබුණා වගේත්, කතාව ඉවර වුණාට පස්සෙත් ඒ ලෝක දිගටම පවතිනවා වගේත් අපිට දැනෙනවා.
තවදුරටත් ‘ද සිටි ඔෆ් ලොස්ට් චිල්ඩ්‍රන්’ (The City of Lost Children) සහ ‘ඩාර්ක් සිටි’ (Dark City) වගේ චිත්‍රපටවලින් දකින්න ලැබෙන්නේ හරිම අමුතු, අඳුරු ඒත් හිතාගන්න බැරි තරම් ගැඹුරු ලෝක නිර්මාණ. මේ චිත්‍රපටවල තියෙන තාක්ෂණය සහ මැජික් එක එකිනෙක පැටලිලා තියෙන විදිය ඇත්තටම පුදුම හිතෙනවා. ඔයාලා ෆැන්ටසි ලෝකවලට කැමති කෙනෙක් නම්, මේ චිත්‍රපට ටික අනිවාර්යයෙන්ම බලන්න ඕනේ. මේවා බලද්දී ඔයාලට අලුත්ම අත්දැකීමක් ලැබෙනවා නොඅනුමානයි.
Discussion & Feedback