ඇනිමෙ කතා මාලාවක සාර්ථකත්වය තීරණය වෙන්නේ එහි ඉන්න වීරයා වගේම, ඔහුට අභියෝග කරන දුෂ්ට චරිතය කොයිතරම් ප්‍රබලද කියන එක මතයි. හොඳම දුෂ්ටයෙක් කියන්නේ නිකම්ම නපුරු කෙනෙක් නෙවෙයි, තමන්ගේම කියලා දර්ශනයක් සහ අරමුණක් තියෙන, ප්‍රේක්ෂකයන්ව පවා ගැඹුරින් හිතන්න පොළඹවන චරිතයක්. මේ වගේ චරිත ඇනිමෙ කතාවක ගමන් මග සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කරනවා වගේම, කතාවට අමුතුම ආකර්ෂණයක් එකතු කරනවා.
උදාහරණයක් විදිහට ‘ෆුල්මෙටල් ඇල්කෙමිස්ට්’ කතාවේ ඉන්න ‘ෆාදර්’ කියන චරිතය ගත්තොත්, ඔහු කොයිතරම් සැලසුම් සහගතව සහ ඉවසීමෙන් තමන්ගේ අරමුණ වෙනුවෙන් වැඩ කරනවද කියලා අපිට බලාගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම ‘මැඩෝකා මැජිකා’ කතාවේ ඉන්න ‘කියුබේ’ කියන හුරුබුහුටි පෙනුම තියෙන සත්වයා, ඇත්තටම කොයිතරම් භයානක සහ හැඟීම් විරහිත කෙනෙක්ද කියලා දැක්කම ඇත්තටම පුදුම හිතෙනවා. මේ වගේ චරිත අපේ සදාචාරාත්මක සීමාවන් පවා ප්‍රශ්න කරනවා.
තවත් පැත්තකින් ‘නරුටෝ’ කතාවේ එන ‘පේන්’ හෙවත් නාගාතෝ වගේ චරිතයක් ගත්තම, ඔහු දුෂ්ටයෙක් වෙන්නේ තමන්ගේම කියලා වේදනාත්මක අත්දැකීම් නිසා. ලෝකයට සාමය ගේන්න ඔහු තෝරගන්නා ක්‍රමවේදය වැරදි වුණත්, ඒ පිටුපස තියෙන දර්ශනය ගැන හිතද්දී අපිට ඔහු ගැන යම්කිසි අනුකම්පාවක් වුණත් ඇතිවෙනවා. මේ වගේ චරිත තමයි ඇනිමෙ කලාවේ සැබෑ වටිනාකම තීරණය කරන්නේ. ඇත්තටම හොඳින් ලියැවුණු දුෂ්ටයෙක් කියන්නේ කතාවේ හදවත වගේ දෙයක්.
Discussion & Feedback