Cannes උළෙලේදී තිරගත වූ ‘The Unknown’ කියන්නේ ඇත්තටම අමුතුම බයානක චිත්රපටයක්. 🍿 මේක Arthur Harari ගේ අධ්යක්ෂණය කරපු චිත්රපටයක්, ඔහු තමන්ගේ මල්ලි Lucas එක්ක ලියපු ‘The Case of David Zimmerman’ කියන ග්රැෆික් නවකතාව ඇසුරෙන් හදපු එකක්. කතාවේ ප්රධාන චරිතය වෙන්නේ David Zimmerman (Niels Schneider), වයස අවුරුදු 30 ගණන්වල අගභාගයේ ඉන්න ෆොටෝග්රැෆර් කෙනෙක්. ඔහු තමන්ගේ ගම් ප්රදේශයේ පසුගිය සියවසේ ඇති වුණු වෙනස්කම් ඡායාරූපගත කරනවා, ඒක ඔහුගේ තාත්තාගෙන් උරුම වුණු ව්යාපෘතියක්. ඩේවිඩ් වැඩිපුර වැඩ කරලා, අපිළිවෙළට ඉන්න, මානසික අවපීඩනයෙන් පෙළෙන කෙනෙක්. එක දවසක් ඔහුව බලෙන්ම අලුත් අවුරුදු සාදයකට ගෙනියනවා. එතනදී ඔහුට ලියා සේඩූක්ස් රඟපාන ගැහැණු ළමයෙක් දකින්න ලැබෙනවා, ඇය දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. ඩේවිඩ්ට මතක් වෙනවා මාස කිහිපයකට කලින් ඔහු ඇයව ඡායාරූප ගත්තා කියලා. ඒත් ඊට පස්සේ වෙන දේවල් ඇත්තටම අමුතුයි.
**කතාවේ සාරාංශය** 👀
ඩේවිඩ් එක පාරටම අවදි වෙනවා ලියා සේඩූක්ස්ගේ ශරීරය ඇතුළේ! ඔහු තමන්ගේම ඇඟේ ඉන්න බය වෙනවා, ඒක ඇත්තටම අමුතුම අත්දැකීමක්. මේක ‘metempsychosis’ කියන සංකල්පය ගැන කතා කරන චිත්රපටයක්, එනම් ආත්මය එක ශරීරයකින් තවත් ශරීරයකට මාරු වීම. හැබැයි මේක බලන්න ලේසි නැහැ. චිත්රපටය පුරාම අඳුරු, අපැහැදිලි වාතාවරණයක් තියෙනවා, චරිත බයෙන් හා දුකෙන් පෙළෙනවා. සමහර අවස්ථා ඇත්තටම බය හිතෙනවා, අමුතු හැඟීමක් ඇති කරනවා. සමහර විට මේක ස්ත්රී-පුරුෂ අනන්යතා අර්බුදයක් ගැන උපමාවක් වෙන්න පුළුවන්, නැත්නම් අපේම ශරීරය ගැන අපි දන්නේ කොච්චර අඩුවෙන්ද කියන එක ගැන. චිත්රපටයේ මනෝභාවය ‘Blow-Up’, ‘The Man Who Haunted Himself’ වගේ පැරණි ත්රාසජනක චිත්රපට සහ ‘It Follows’ වගේ නවීන සම්භාව්ය චිත්රපට මතක් කරනවා.
**අවසානයේ වැදගත්ම දේ** 🔥
ඒත් දුකට කරුණක් තමයි, මේ චිත්රපටයේ අවසානය හරියටම හසුරුවන්න බැරි වෙලා තියෙනවා. ලොකු ප්රශ්නයක් තමයි හොඳ අදහසක් තියෙන කතාවක් අවසන් කරන්නේ කොහොමද කියන එක. ‘The Unknown’ ඒ ප්රශ්නයෙන් පීඩා විඳිනවා. ඒත් අමුතු, බයානක, හා කල්පනාකාරී චිත්රපටයක් බලන්න කැමති අයට මේක අනිවාර්යයෙන්ම බලන්න වටිනවා. 🎬
💡 මෙම ලිපිය Screen Rant ඇසුරින් ද්විතියිකව සකස් කරන ලද්දකි. මුල් ලිපිය මෙතැනින් කියවන්න

Discussion & Feedback