ආයුබෝවන් හැමෝටම! අද මම ඔයාලට කියන්න යන්නේ මේ අවුරුද්දේ කෑන්ස් සිනමා උළෙලේ සම්මාන ලැබූ, ඔලිවර් ලැක්ස්ගේ ‘සිරාත්’ චිත්රපටය ගැන. මේක නම් ටිකක් අමුතුම කතාවක්! තාත්තෙක්, එයාගේ නැතිවුණු දුවව හොයාගෙන යන හැටි තමයි මේකේ තියෙන්නේ. මුලින්ම පටන් ගන්නේ හරිම ලස්සන විදිහට, ඒත් ටිකෙන් ටික යනකොට කතාව හිතාගන්න බැරි විදියට වෙනස් වෙනවා. 😮
**කතාවේ සාරාංශය**
චිත්රපටයේ මුලික කතාව වෙන්නේ තාත්ත කෙනෙක් (Sergi López රඟපානවා), තමන්ගේ දුවව හොයාගෙන මොරොක්කෝ කාන්තාරයේ කරන ගමනක්. ආරම්භයේදී හරිම ලස්සන දර්ශන තියෙනවා. කාන්තාරයේ තියෙන සුන්දරත්වය නම් ඇත්තටම මනරම්. ඒත් කතාව යනකොට, ටිකක් බරපතල තත්ත්වයකට පත් වෙනවා. සමහර තැන්වලදී නම් හිනාවෙනවා ඇරෙන්න වෙන දෙයක් කරන්නත් බෑ! 😅 චිත්රපටය අතරතුර හිතට කම්පනයක් ගෙන දෙන සිදුවීමක් වෙනවා, ඒත් ඒක හරියට පැහැදිලි කරන්නේ නැහැ. ඒකෙන් එන හැඟීම් නියමාකාරයෙන් පෙන්නන්නේ නැති නිසා ටිකක් බය හිතෙනවා. ඊට පස්සේ කාන්තාරයේ වෙන පිපිරීම් නම් දැක්කම ‘ මොන්ටි පයිතන්’ චිත්රපටයක වගේ තමයි දැනෙන්නේ.
**සිනමාත්මක අංගයන්**
ලැක්ස්ගේ කලින් චිත්රපටයක් වන ‘මිමෝසාස්’ වගේම මෙහිදීත් කාන්තාරයේ ලස්සන දර්ශන හොඳට කැමරාවට හසුකරගෙන තියෙනවා. Sergi López ගේ රංගනය නම් නියමයි. එයා චිත්රපටයට හොඳ ශක්තියක් දෙනවා. ඒ වගේම මේකෙ සංගීතයත් හරිම ලස්සනයි. 👀 ඒත්, සමස්තයක් ලෙස ගත්තම, මේ චිත්රපටය මට නම් ටිකක් බලාපොරොත්තු කඩකලා. සම්මාන ගොඩක් ලැබුණට, මට නම් ඒ තරම් දෙයක් දැක්කේ නැහැ. සමහර තැන්වලදී ටිකක් කම්මැලිත් හිතුණා.
**අවසානයේ වැදගත්ම දේ**
ඉතින්, ‘සිරාත්’ කියන්නේ කාන්තාරයේ යන අමුතු ගමනක් ගැන කියවෙන චිත්රපටයක්. ලස්සන දර්ශන, හොඳ රංගනයන් වගේම ටිකක් බලාපොරොත්තු කඩකරන කතාන්දරයක්. ඔයාලාත් බලන්න කැමති නම්, ඔයාලටත් පුළුවන් මේක බලලා ඔයාලගේ අදහස් කියන්න. ඔයාලගේ අදහස් මට හරිම වටිනවා! තවත් චිත්රපට ගැන කතා කරන්න මම ඉක්මනට එන්නම්! 👋
💡 මෙම ලිපිය Screen Rant ඇසුරින් ද්විතියිකව සකස් කරන ලද්දකි. මුල් ලිපිය මෙතැනින් කියවන්න
Discussion & Feedback