මේක ඇත්තටම හිතට වදින කතාවක්! Ado Hasanović කියන අධ්යක්ෂකවරයාගේ ‘My Father’s Diaries’ කියන documentary එක ගැනයි මම අද කතා කරන්න යන්නේ. මේකෙ තියෙන්නේ බොස්නියානු යුද්ධයේදී සිදුවුණු ඛේදවාචකයක් ගැන. ඒ වගේම මතකයන්, දිවි ගෙවීම් සහ පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට එන දුක වගේ දේවල් ගැනත් මේකෙදි කතා කරනවා. හරියටම කිව්වොත්, මේක තාත්තා කෙනෙක් සහ පුතෙක් අතර තියෙන බැඳීමක් ගැන කියවෙන කතාවක්. ඒ වගේම ඒක යුද්ධයකදී කොහොමද බලපාන්නේ කියලත් පෙන්නනවා. 👀
**කතාවේ සාරාංශය**
Ado ගොඩක් කාලෙක ඉඳන් හිතලා තියෙනවා තාත්තා එක්ක බොස්නියානු යුද්ධය ගැන කතා කරන්න. ඒත් තාත්තා නම් ලොකුවට ඒ ගැන කතා කරන්න ගියේ නෑ. හැමවෙලේම වගේ කතාව නවත්තලා දැම්මා. ඒත් Bekir ගාව තිබුණා එයාම කරපු වීඩියෝස් ටිකක් සහ දිනපොතක්. ඒකෙ තිබුණේ යුද්ධය පැවතුණු කාලයේ තොරතුරු ගොඩක්. ඉතින් පුතා ඒ දේවල් එකතු කරලා documentary එකක් හැදුවා. 1993 දී Bekir, යාළුවෝ දෙන්නෙක් එක්ක එකතු වෙලා Srebrenica කියන පොඩි ගමේ ‘John, Ben & Boys’ කියලා චිත්රපට කණ්ඩායමක් පටන් ගන්නවා. මුලින්ම මේක සෙල්ලමට වගේ පටන් ගත්තත්, යුද්ධය උත්සන්න වෙද්දී එයාලා මේක ලොකු අරමුණක් ඇතිව කරන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට Bekir දැනගෙන හිටියා වගේ තමයි මේක පටන් ගත්තේ. එයා කුඩා කැමරාවකින් බොස්නියානු ප්රජාවගේ එකමුතුකම, සතුට, ඒ වගේම සර්බියානු හමුදා නිසා එයාලට විඳින්න සිද්ධවුණු දුක්ඛිත තත්ත්වයන් කැමරාවට හසුකරගන්නවා.
**මේ චිත්රපටයෙන් අපිට ලැබෙන දේ**
මේ චිත්රපටය අපිව අතීතයට එක්කගෙන යනවා. ඒ වගේම මතකයන් කොච්චර දුරට වැදගත්ද කියලත් පෙන්නනවා. Bekir ගේ දිනපොතේ සහ වීඩියෝවල තිබුණු දේවල් හරහා පුතාට පුළුවන් වෙනවා තාත්තාගේ අත්දැකීම් තේරුම් ගන්න. ඒක ලොකු දෙයක්. මේක බලනකොට අපිටත් ඒ යුද්ධයේ වේදනාව දැනෙනවා. ඒ වගේම පවුලක බැඳීම කොච්චර ශක්තිමත්ද කියලත් තේරෙනවා. මේක හැමෝම බලන්න ඕන චිත්රපටයක්. යුද්ධය කියන්නේ මොකක්ද, ඒක මිනිස්සුන්ට කොහොම බලපානවද කියලා මේකෙන් හොඳටම තේරුම් ගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම මේක පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට යන දුක සහ කඳුළු ගැනත් කතා කරනවා. 🔥 අවසානයේදී, ‘My Father’s Diaries’ කියන්නේ මතකයන්ට ගරු කරන, ඒ වගේම මිනිස්සුන්ගේ දුක තේරුම් ගන්න උදව් වෙන චිත්රපටයක්.
💡 මෙම ලිපිය Screen Rant ඇසුරින් ද්විතියිකව සකස් කරන ලද්දකි. මුල් ලිපිය මෙතැනින් කියවන්න

Discussion & Feedback